Grillujemy właśnie z kolegą, który niedawno wrócił z Anglii.
Natalka chwali mu się prezentem od babci - notesikiem, w którym m.in. jest plan londyńskiego metra.
Kolega widząc ten plan: - o, chodź pokażę ci, na jakiej stacji metra mieszkałem w Londynie.
Natalia: a dlaczego nie w jakimś domu?

Dawno , dawno temu żyli sobie trzej bracia. Mieli bardzo bogatego ojca i matkę. Którzy mieli dużo pieniędzy; miedzianych , srebrnych i złotych. Rodzice bardzo kochali swoich synków. Gdy synowie podrośli rodzice podzielili swój majątek. Najstarszy syn dostał złoto, średni syn dostał srebro a najmłodszy miedziaki. Oznaczało to bowiem że który syn starszy tym bardziej cenniejsze pieniądze dostanie. Najstarszy syn nazywał się Kuba, średni syn nazywał się Damian a najmłodszy Mikołaj. Pewnego dnia rodzice zwrócili się do synów tymi słowy – Jesteście już duzi a więc wyruszcie w świat szukać szczęścia po świecie. – Dobrze. Odrzekli chłopcy. A więc wyruszyli w świat Kuba, Damian i Mikołaj. Kuba poszedł szukać pracy w końcu znalazł zatrudnił się jako kelner. Damian również poszedł szukać pracy lecz trochę dalej i zatrudnił się jako kucharz. No a Mikołaj poszedł najdalej i zatrudnił się jako sprzedawca rzeczy budowlanych. Pewnego dnia rodzice przyszli do sklepu budowlanego i spostrzegli swego syna za kasą i podeszli do niego.

- Jak się miewasz synu? Spytali rodzice.

- Dobrze. Powiedział syn. A potem rodzice wyszli ze sklepu. Poszli więc do gospody usiedli przy stole wtem podszedł doń kelner czyli Kuba i spytał – Czym mogę służyć ? Rodzice rozpoznali swego synka i spytali – Jak się miewasz ? Dobrze. Powiedział syn. Rodzice zjedli i pożegnali syna. Rodzice szli właśnie uliczką i spotkali swego syna Damiana. I spytali gdzie pracuje syn odpowiedział że pracuję jako kucharz. Rodzice powiedzieli że to dobrze i spytali czy dobrze się miewa ? Syn opowiedział że dobrze się miewa. A rodzice poszli do domu. Synowie również mieli swoje bardzo duże domy. Kuba , Damian i Mikołaj bardzo cieszyli się ze swych domów. Pewnego dnia przyszła do gospody super dziewczyna pod imieniem Monika. A więc przyszedł doń kelner czyli Kuba i zapytał – Czym mogę służyć ? Monika zakochała się w Kubie od pierwszego wejrzenia, a Kuba w niej. Kuba od razu zaproponował jej randkę, a Monika zgodziła się. A później poszli do domu Kuby. Świetnie się tam bawili. Monika powiedziała Kubie że ma dwie siostry, a Kuba powiedział jej że również ma dwóch braci. A więc jedna z sióstr Moniki przyszła do sklepu budowlanego i chciała kupić żarówkę wybrała żarówkę i podeszła do kasy dziewczyna miała na imię Kinga. Mikołaj z Kingą zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia Mikołaj zaproponował Kindze randkę i zaprosił ją do swego domu. Damian właśnie wychodził z pracy i przechodziła druga z sióstr Moniki która miała na imię Inga. Przechodząc spostrzegła Damiana a on ją i również jak wszyscy inni zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia Damian zaproponował jej randkę i zaprosił do swego domu. Niedługo później odbył się ślub Moniki z Kubą , Damiana z Ingą a na końcu Mikołaja z Kingą. Później wszyscy mieli dzieci i wszyscy żyli długo i szczęśliwie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Godz.6.30 - karmię piersią Julkę. Skończywszy wstaję, budzę Natalkę, szykuję jej śniadanie i kanapki do szkoły. Mężowi herbatę. Miski z jedzeniem dla dwóch psów. Znów karmię piersią Julkę, wychodząc odprowadzić Natalkę do szkoły, dosypuję ziaren i chlebka do karmnika dla ptaków. Robię zakupy w sklepie - chleb, ser, różne takie. Wstawiam mięsko na rosół.
A w międzyczasie spacer: w jednej ręce rączka wózka, w drugiej - uchwyt smyczy i brniemy przez zaspy, nieodśnieżone chodniki i zasypane jezdnie.
I wcale nie tęsknię za powrotem do pracy:))

Zebrałam się wreszcie i usiadłam, żeby skopiować archiwum bloga do worda, na pamiątkę, a blog skasować. Siedzę, czytam, zaśmiewam się z tekstów Natalki i taka mnie ogarnęła nostalgia - kiedyś nie wyobrażałam sobie dnia bez sprawdzenia, co tam nowego u innych blogowych koleżanek, Skafandry, Karo, Mamablues. A potem praca, życie, zmiany, coraz mniej czasu na czytanie książek, a co dopiero blogów. Ale zatęskniłam, złwaszcza że czasu mam teraz sporo, więc chyba wrócę.
No to lecimy.
Melduję posłusznie o najważnieszych zmianach:
otóż, od prawie 2-ch lat mieszkamy na wsi, kupiliśmy dom "lekko używany", ale da się mieszkać, remontujemy powoli. I to ja, która się zarzekała, że kto jak kto, ale ja na wieś co najwyżej na 2 dni w gości do teściowej. A teraz kupuję nasiona i cebulki kwiatów, dbam o róże, szukam w necie sposobów pielęgnacji roślin, mam nawet parę grządek:) Natajla nasza poszła do I klasy już tu, teraz jest w drugiej, szkoła jest naprawdę spoko, lepsza niż niejedna w mieście.
Z mężem moim ustatkowaliśmy się juz na całego, rok temu wzięliśmy ślub kościelny, a mało tego:
15.11.2009 przyszło na świat nasze drugie dziecko. "Planowałam" chłopczyka, a tu sama siebie zaplanowała Julka-pstrulka, fajne stworzonko, ukochana siostrzyczka Natalki, mamy więc teraz 2 dziewczynki (jak stwierdził M.: "fajnie, bo będę miał dwóch zięciów") i tak sobie żyjemy wszyscy razem zasypani śniegiem po uszy. Teraz pewnie wykorzystam blog do śledzenia postępów w rozwoju Julki, bo czytałam dzisiaj archiwum i uświadomiłam sobie, jak wiele rzeczy o Natalce zapomniałam. Dobrze, że zdążyłam skopiować.
A od kilku dni mamy jeszcze jednego członka rodziny - poza naszą starą sunią zamieszkał z nami Diabeł - 3-miesięczny golden-retriever. Do szczęścia brakuje mi tylko kota. Niestety mąż się przed tym zapiera rękami i nogami, ale może kiedyś go przekonam?
To na razie tyle, pędzę sprawdzić, czy jeszcze żyjecie na tych waszych blogach.

Moje dziewczyny